Archive | February, 2011

Radiohead στο pc μου

Οι  Radiohead  κυκλοφορούν  νέο  άλμπουμ. Αυτό από μόνο του δεν είναι είδηση. Ειδικά για όσους έχουν παρακολουθήσει την πορεία τους από το πρώτο τους  άλμπουμ και τα  ένδοξα ‘The Bends’ και ‘ok computer’ μέχρι σήμερα. Γιατί  μουσικά για πολλούς μπάζει νερό και ξεβάφει το μουσικό στίγμα που πλέον αφήνουν. Η είδηση είναι, το πώς κυκλοφορούν το νέο τους άλμπουμ. Τον Οκτώβριο του 2007 η μπάντα – σούπερ μπράντα πήδηξε στο κενό και έπεσε στα πούπουλα  κυκλοφορώντας το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους ‘in rainbows’, σε πρώτη φάση στο internet. Είχε τουλάχιστον εντυπωσιάσει η πρωτοβουλία τους και  είχε σοκάρει fans, καλλιτέχνες και  labels η  ανακοίνωση του group που συνόδευε  την  κυκλοφορία, ‘pay what you like’. Στο 2011 οι Radiohead κυκλοφορούν το όγδοο στούντιο άλμπουμ τους, ‘The King Of Limps’, χρησιμοποιώντας εξ’ ολοκλήρου μόνο τα εργαλεία του internet. Το διέθεσαν μέσα από το site  www.thekingoflimbs.com,  με αντίτιμο αυτή την φορά, ενώ το video clip για το πρώτο single ‘lotus flower’ το παρουσίασαν στο You Tube δύο μέρες νωρίτερα από την κυκλοφορία.

Δεν με ξαφνιάζουν οι Radiohead, ούτε είμαι  έτοιμη να τους δώσω το βραβείο πρωτοτυπίας. Ξέρω πάρα πολλούς μουσικούς, που κάνουν το ίδιο πολύ πριν το 2007 και ακόμα περισσότερους μετά. Αναγνωρίζω  ωστόσο ότι μια τέτοια μπάντα του δικού τους βεληνεκούς δεν είχε ανάγκη να  ξεβολευτεί. Ρισκάρει την σιγουριά του παρελθόντος για να κερδίσει την ανεξαρτησία του μέλλοντος; Η απλώς προκαλεί; Γιατί τελικά και αυτό το άλμπουμ όπως και το προηγούμενο θα το κυκλοφορήσουν και κανονικά. Ότι και να γράφει το σενάριο, το σίγουρο είναι ότι η ανάγκη για αλλαγή στην μουσική βιομηχανία είναι επιτακτική και στον απόηχο της επώνυμης φασαρίας που δημιουργούν οι Radiohead το κοινό εκπαιδεύεται και οι ανεξάρτητοι καλλιτέχνες βρίσκουν θαλπωρή. Ένας κόσμος απλώνεται  μπροστά τους και  το αεροδρόμιο είναι στο modem τους.

Share

Happiness

‘It’s easy to be miserable. Being happy is tougher – and cooler.’

Thom Yorke/Radiohead

Photo byLouiza Athanasiadi

Share

Ταξίδι, βόλτα, σκέψεις (volume 1)

Μια βόλτα στο Λονδίνο μετά το προηγούμενο post δεν θα μπορούσε παρά να περιλαμβάνει και μια βόλτα από το σπίτι – μουσείο του Dickens … Έχω πάθει εμμονή, ξέρω, αλλά δεν σας έχει συμβεί να παρατηρείται κάτι και να μην σταματάτε μετά να το παρατηρείτε? Ε, τώρα ζω την Dickens εποχή μου…

Περπατώντας στην Doughty street, ψάχνοντας το νούμερο 48, συνειδητοποίησα  πως θα μπορούσε  να μην είχε αλλάξει τίποτα στην γειτονιά, από τον Απρίλιο του 1837 που μετακόμισε εκεί. Τίποτα δεν θα με έκανε να ξεχώριζα το μουσείο αν δεν σκόνταφτα στην πινακίδα του. Μπαίνοντας μέσα στο τετραώροφο σπίτι, στο βάθος μας υποδέχτηκε μια ευγενική Αγγλίδα που στην ουσία μας έδωσε το ελεύθερο να ξεναγηθούμε μόνοι μας. Μπορούσαμε να μείνουμε όσο θέλαμε στα δωμάτια που μας ενέπνεαν περισσότερο. Στο σπίτι αυτό ο Dickens έζησε μόλις 3 χρόνια, αλλά ήταν τρία από τα πιο  δημιουργικά χρόνια της ζωής  του. Εδώ έγραψε το ‘Oliver Twist’ και το ‘Nicholas Nickleby’. Εδώ γεννήθηκαν δύο από τα δέκα παιδιά του και πέθανε η 17χρονη αδελφή της γυναίκας του.

Εδώ θα δείτε από κοντά το πιο διάσημο ‘Ντίκενς σουβενίρ’. Το πορτραίτο του Dickens, που περιβάλλεται από τους ήρωες του γνωστό και ως ‘Dickens’s Dream’.

Κόλλησα  στην βιβλιοθήκη του.

Ονειρεύτηκα  με  την  θέα  από τα  παράθυρά του.

Τον είδα κατάματα μέσα από τα πορτραίτα του.

Ένιωσα οικεία στο σαλόνι του.

Ήταν ένα από τα πολλά σπίτια που είχε ζήσει στο Λονδίνο και σίγουρα όχι το πιο μεγάλο και  πολυτελές, αφού τα οικονομικά του βελτιώθηκαν μετά το Δεκέμβριο του 1839, όπου μετακόμισε. Ωστόσο είναι το μόνο που διασώζεται. Εμμονή πνευματικής ανάπαυλας… Ξαναδιαβάζω ‘Oliver Twist’  και ξέχασα να κολλήσω στο pc μου!

Share

Last night C.D. saved my life

Πήγα Σάββατο βράδυ στην τελευταία προβολή, σε έναν  από τους  ωραιότερους  κινηματογράφους  της Αθήνας, στο Απόλλων στην Σταδίου, με  τις  πολυθρονάρες  του  να  δω  ‘Η ζωή  μετά’. Για  να  είμαστε και ειλικρινείς είμαι αρκετά νέα για να μην σκέφτομαι τη ζωή μετά ( τον θάνατο, που είναι  και το  θέμα της  ταινίας ) αλλά  αρκετά  μεγάλη για να έχω παρακολουθήσει λίγο πολύ το σκηνοθετικό  έργο του  Κλιντ Ίστγουντ και  να  αναμένω  κάθε  φορά την νέα  του  ταινία.  Έτσι λοιπόν περιχαρείς στρογγυλοκάθισα στην πολυθρονάρα μου και περίμενα με αγωνία να με χαστουκίσει ο Κλίντ με εικόνες, νοήματα και  συναισθήματα. Ήθελα  απεγνωσμένα  να  μου  συμβεί  το  κακό  όπως  μου  συνέβη ας  πούμε με το ‘million dollar baby’ του 2004, το  ‘Grand Torino’ και το  ‘Changeling’ του  2008 και τόσες άλλες  ταινίες του  θεματικού  αυτού αγαπημένου σκηνοθέτη. Όσο έτρεχε το φιλμ και ανακάλυπτα ότι δεν θα ζούσα καταιγίδα συναισθημάτων και σκέψεων,  άρχισα να παρατηρώ διασκεδαστικές λεπτομέρειες που θα με  έκαναν να τον συγχωρήσω λόγω αμφιβολιών… Συγχωρώ  και εύκολα εδώ που τα λέμε αλλά μου έδωσε το τυράκι  μου. Εντελώς  απροσδόκητα  στα credits του  εισιτηρίου μου, ήρθε για να μείνει ο Charles Dickens! Στην συνέχεια θα  αναφέρω, χωρίς να σας κάψω την ταινία για όσους δεν την έχετε δει, όλες τις αναφορές στον Charles Dickens.

Αναφορά Νο 1

Ο πρωταγωνιστής της ταινίας George ( Matt Damon) διασκεδάζει την μοναξιά και τις αυπνίες του ακούγοντας το audio book ( audio books… Τάση λες?) ‘David Copperfield’ του Charles Dickens.

Αναφορά Νο2

Μία φίλη του George, που την γνώρισε σε  μαθήματα  μαγειρικής, η Melanie (Bryce Dallas Howard υπέροχο χρώμα μαλλιών αν  ποτέ  τα  βάψω  έτσι  θα  τα  κάνω, ενώ  έχω ήδη το  κούρεμα ) επισκέπτεται το διαμέρισμά του, όπου παρατηρώντας το, προσέχει ένα  καδραρισμένο  πορτραίτο του Dickens και αναρωτιέται φωναχτά αν είναι κάποιος  συγγενής του George (!!). Πολύ χαριτωμένα  και ταπεινά ο  George παραβλέπει την άγνοιά της, την ενημερώνει ότι πρόκειται για τον Dickens και δικαιολογείτε πως ενώ όλοι μιλάνε για τον Shakespeare, γι’ αυτόν ο Dickens έχει  κάτι το ιδιαίτερο.

Αναφορά Νο3

Ο George αφήνει πίσω του την Αμερική  και  βρίσκεται στο Λονδίνο για διακοπές και το πρώτο  πράγμα που κάνει είναι να επισκεφθεί το σπίτι-μουσείο του Dickens γνωρίζοντας  φυσικά τα πάντα καλύτερα και από την ξεναγό.

Πιθανότατα να μου έχει ξεφύγει κάποιο audio book γιατί είχε πολλές τέτοιες ακροάσεις ο George… παρακαλώ  θερμά αν έχετε  εντοπίσει αυτό που μου ξεφεύγει, οτιδήποτε έχει σχέση μετον Dickens στην ταινία, give us comment  with Love…‘Tis love that makes the world go round, my baby.’ Charles Dickens

Share

Whip your hair back and forth. Would you?

Υπάρχουν  πολλοί  τρόποι να  παρακολουθείς  την  μουσική. Ένας  από αυτούς  είναι  τα video clip. Δηλαδή  παρακολουθείς  τι  καινούργιο  έχει  βγει, το styling, την αισθητική, τα εφέ τους  συνεργάτες, τις χορογραφίες, τα  views και τελικά  δυναμώνεις  και  τα  ηχεία  του laptop να ακούσεις καλύτερα  το  τραγούδι. Έτσι  μου συστήθηκε  η 10χρονή  (!) Willow Smith και το ‘whip my hair’. Ίσως  να  είναι  ένα  από  τα  πιο  πιασάρικα  ρεφρέν που έχω ακούσει τελευταία. Γιατί? Γιατί σου  καρφώνεται στον  εγκέφαλο  από  την πρώτη  ακρόαση  και  ας  είπες  από  τα  πρώτα τριάντα δευτερόλεπτα, τι  πατάτα  είναι  αυτό! Σκαρφαλώνω  μετά βίας  στον  θρόνο  της  αντικειμενικότητας,  κλείνω  τα  αφτιά στο τραγούδι, ανοίγω  τα  μάτια  στο clip και  καθηλώνομαι. Ίσως  να είναι ένα από  τα  καλύτερα video  clip  που  έχω  δει τελευταία. Ορισμός της  pop αισθητικής  σήμερα. Σκηνοθετεί  ο Ray Kay, γνωστός  από  απo συνεργασίες  του  με τα  μεγαλύτερα ονόματα  της pop( τονίζω) μουσικής  βιομηχανίας ( lady Gaga, Enrique Iglesias,Justin Bieber, Beyonce, Destiny’s Child κτλ, κτλ) έκανε  αυτό  που  πολύ  καλά  ξέρει απογείωσε ένα μέτριο κατά τα  άλλα κομμάτι. Το τραγούδι – ντεμπούτο  μιας  μικρής  που  είναι ωστόσο χαρισματική  και  ήδη  στην Αμερική θεωρείται η preteen trendsetter. Στέλνει τα  κοριτσάκια  ηλικίας  από  8 εως 16 να  μακρύνουν τα μαλλιά τους, να αλλάξουν χτένισμα, να μάθουν χορό και να ανεβαίνουν με τις κάλτσες  στους  καναπέδες ‘whipping  their hair back and forth’. Διαδραματίζεται  σε  σχολείo αλλά  δεν έχει καμία σχέση με το άλλοτε schoolgirl Britney Spears που επίσης χόρευε στα θρανία ( τα είχε κάνει η Βουγιουκλάκη  αυτά…δεκαετίες  πριν… θα μπορούσε να λέει  η  μαμά μου, με  το  χέρι στη μέση,  αν παρακολουθούσε  την φάση) με  το  ‘hit me  baby  one  more time’ το 1999. Από τα  νύχια  και  τα  ρούχα  μέχρι το  make up και τα  χτενίσματα ( ειδικά  αυτά) έχουν τρελάνει τα περιοδικά και  τις  αναγνώστριες τους. Οι κακές  γλώσσες  λένε  πως  στην επιτυχία  της  βοήθησε το  γεγονός  ότι  είναι  η  κόρη  του  ηθοποιού και  τραγουδιστή  will  Smith( έχει  παίξει μαζί του  και  στην ταινία  I am legend ). Τα επίσημα στοιχεία  λένε  ότι  έφτασε  στο  Νο2 του Uk singles chart, μπήκε στο billboard chart και  υπέγραψε  συμβόλαιο στο label του Jay-Z την Roc-Nation.Εγώ πάλι  λέω  ότι  η  Lady Gaga πρέπει  να  έχει  χάσει τον  ύπνο της, … Too Young  to  be  grade …

Share

Συστάσεις

Ήμουν  πάντα  άνθρωπος που γράφοντας  καθάριζε  η  σκέψη  μου. Αυτό  ήταν  το  σωστό για μένα για να βρίσκω την άκρη μου σε  ότι  και  να  μου  συνέβαινε και  το  κατάλαβα  νωρίς.  Απ’ όλα τα  διαστήματα που δεν το έκανα κληρονόμησα κενά μνήμης  και επιπλέον το υποσυνείδητό μου με εκδικήθηκε για την ανυπακοή με μία δύο λάθος αποφάσεις που πήρα ( δεν θυμάμαι ακριβώς  πόσες  λάθος  αποφάσεις  έχω  κενά  μνήμης όπως  προείπα). Γράφω ακατάπαυστα συνειρμικά χωρίς να κάνω δεύτερη σκέψη για τα  γραφόμενα, με εκνευριστικές μικρές διακοπές και βελάκι προς  τα  πίσω  για  να  προσθέσω  κάποιον τόνο  ή να  σβήσω  κάποιο  ξεκούδουνο γράμμα σε λέξεις που για ψυχαναγκαστικούς ίσως λόγους δεν μπορώ να βλέπω υπογραμμισμένες με κόκκινο στο word. Αυτός ο ακατάπαυστος ρυθμός  με  βοηθάει να ξεχνάω τον καλλωπισμό των σκέψεων με όμορφες λέξεις, αποδίδω καλύτερα το νόημα του θέματος που θίγω και κυρίως με κρατάει σε επαφή με έναν αληθινότερο εαυτό. Γι’ αυτό  παρακαλώ να  μου  συγχωρεθούν τυχόν μικρό λαθάκια. Από  σήμερα  εγκαινιάζω το  Ε.Τ blog μου που σκοπό έχει κυρίως σόρυ να διασκεδάσει και να θεραπεύσει εμένα! Sit back and enjoy! Κάτι  έχω ετοιμάσει  και  για  εσάς ;)

Share