The Revolution Will Not Be Televised

Οδηγώ στην Θηβών και λίγο πριν βγω στην Πειραιώς κολλημένη στο φανάρι,  κοιτάω αριστερά μου στο απέναντι διάζωμα για να πέσω σε ένα σύνθημα που προέκυψε  από τραγούδι- θρύλο. ‘The Revolution Will Not Be Televised’. Ανάβω alarm, παρκάρω όπως- όπως ως γνήσιος Eλληνάρας, κατεβαίνω από το αυτοκίνητο και λίγα  δευτερόλεπτα πιο κάτω στην μέση της νησίδας μια τρελή φωτογραφίζει ένα πρώην outdoor που γίνεται φωνή ενός pure street artist. O Jill Scott- Heron το 1970 γράφει ένα από τα πιο πολιτικοποιημένα άλμπουμ της δεκαετίας, συνυφασμένο με τους  αγώνες των μαύρων της Αμερικής. 40 χρόνια μετά μιλάει την γλώσσα του σήμερα και συγκινεί. Η επανάσταση είναι διαχρονική και αέναη. Οι στόχοι αλλάζουν. Σκέφτομαι άρα επαναστατώ. Το πώς και γιατί; Είναι προσωπική υπόθεση. Καμιά φορά βέβαια νιώθω πως o πρώτος αγώνας που πρέπει να δώσουμε είναι να  καταφέρνουμε να βρίσκουμε λίγο χρόνο να σκεφτόμαστε.

Share

5 Responses to “The Revolution Will Not Be Televised”

  1. Dominic March 5, 2011 at 3:43 pm #

    Προσωπικά πιστεύω ότι μας έχει φάει η πολύ σκέψη με την περιορισμένη δράση που οδηγεί στην ανασφάλεια.
    Επίσης πιστεύω ότι γράφεις πολύ παραστατικά τις απόψεις σου.
    Και τέλος πιστεύω ότι είσαι πολύ όμορφη.
    Αυτά

    • evat. March 5, 2011 at 4:57 pm #

      Καταλαβαίνω τί εννοείς. Ωστόσο πιστεύω πως μόνο μέσα από την εσωτερική αξιολόγηση των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας, μπορούμε να οδηγηθούμε σε ουσιαστικές αλλαγές-επαναστάσεις. Αυτό συνιστά σκέψη. Χωρίς αυτού του είδους ώριμης σκέψης κινδυνεύεις να γίνεις πρόβατο που ακολουθεί ένα, χωρίς λόγο που να σε αφορά, αφηνιασμένο κοπάδι. Η το αντίθετο δεν κυνηγάς τίποτα, δεν κάνεις τίποτα. Απλώς καταναλώνεις την καταστροφολογία γύρω σου και παραλύεις.

      • Dominic March 6, 2011 at 4:32 pm #

        “εσωτερική αξιολόγηση των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω μας” Δεν συμβαίνουν γύρω μας σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον. Συμμετέχουμε σε αυτά χωρίς συνείδηση. Έιμαι της άποψης ότι η εσωτερική αξιολόγηση, δεν μπορεί να γίνει χωρίς πρότερη δράση και κρίση αυτής. Είναι σαν να ζητάς από κάποιον, να ξυπνήσει μία μέρα και να πεί θα τα αλλάξω όλα. Χωρίς να του συμβεί κάτι. Προσωπικά, η όποια αλλαγή μου έχει συμβεί, (η οποία ποτε δεν είναι τόσο μεγάλη όσο νομίζουμε ότι θα είναι) ήταν αποτέλεσμα κάποιου γεγονότος που οδήγησε στην σκέψη και την αξιολόγηση που λες. ( και εννοείτε ότι η αλλαγή δεν είναι πάντα για καλύτερο, αλλα η συμμετοχή σε αυτην είναι πολλές φορες λυτρωτικη)

  2. stamos March 5, 2011 at 5:02 pm #

    The revolution will be no re-run brothers; The revolution will be live.

  3. Thrassos March 6, 2011 at 12:19 pm #

    Πιστεύω ότι το πολιτικοποιημένω τραγούδι αποτελεί ένα κάλεσμα και για σκέψη και για δράση. Όπως κάθε κάλεσμα όμως αποτελεί ενέργεια, το αποτέλεσμα είναι και ανατροπή και εκτόνωση. Δεν είμαι οπαδός της διαρκούς επανάστασης αλλά δεν θεωρώ και τον εαυτό μου συντηρητικό. Πιστεύω ότι κάθε μορφή τέχνης και ιδιαίτερα η μουσική αποτελεί ένα κάλεσμα για σκέψη και δράση που εσωτερικεύεται και εξωτερικεύεται… Ανοίγω το fb, βλέπω την δημοσίευση της Ευας, μπαίνω στο μπλοκ της, κάνω το δικό μου σχόλιο.

Leave a Reply

*