Archive | August, 2011

Summer kisses winter laughs

 

Το καλοκαίρι έρχετε σε μια στιγμή λίγο πριν το δεν αντέχω άλλο. Είναι η ευκαιρία ανατροπής της καθημερινότητάς μου. Εξάπτω την φαντασία μου με λεπτομέρειες που τον χειμώνα δεν θα είχα την ευκαιρία ποτέ να παρατηρήσω. Ακούω ιστορίες που ψιθυρίζονται αέναα και θέλει να συγκεντρωθώ στην χαλάρωση του μυαλού μου για να μου ξετυλιχτούν. Θέλει εξάσκηση και η χαλάρωση του μυαλού και αυτό το έμαθα τελευταία. Μετά από λίγο γίνεται αυτόματα. Και μετά έρχεται η διαύγεια. Όλα σου είναι ξεκάθαρα, εύκολα, γρήγορα και αποτελεσματικά. Όλα ρέουν, η διασκέδαση, η επικοινωνία, η ξεκούραση, η περιπλάνηση η ανακάλυψη, η σύμπνοια με το χαλαρό υποσυνήδειτό σου και τους χαλαρωμένους ανθρώπους γύρω σου.

Βλέποντας με άλλα μάτια τράβηξα φωτογραφίες και προσπάθησα να αιχμαλωτίσω στιγμές που θα τροφοδοτήσουν τα άχαρα απογεύματα του χειμώνα, που θα με βρίσκουν κολλημένη στην κίνηση.

Οι διακοπές ξεκινάνε από το παράθυρο του πλοίου…

Ανυπομονώ να φτάσω. Στριφογυρνάω στην καρέκλα μου, κάνω βόλτες, βγάζω φωτογραφίες. Δεν αντέχω, θέλω να φτάσω. Το πλοίο στον ξεκίνημα των διακοπών θα έπρεπε να βγάζει φτερά και στην επιστροφή κουπιά…

 

Φτάνω στην Σέριφο. Βρίσκω το σπιτάκι, δεν με νοιάζει το μέσα, με νοιάζει το έξω. Που κοιτάει, πόσο μακριά είναι η θάλασσα, ποιο μονοπατάκι θα με οδηγήσει σε αυτή;

Λιώνω στην παραλία.

Έχει σταματήσει ο χρόνος. Έχω χάσει τις μέρες. Το τηλέφωνό μου δεν χτυπάει. Το χρησιμοποιώ ως φακό, φωτογραφική μηχανή και pc. Παρατηρώ τις λεπτομέρειες που συνθέτουν την τελειότητα.

Ή όλα τα βλέπω τέλεια, λόγω διάθεσης, ή ήταν από πάντα και εγώ δεν είχα μάτια να το δω.

Φυσάει και εντοπίζω τα μόνιμα αποτελέσματα.

Φυσάει πάρα πολύ, το νιώθω.

Πάνω που μου λείπει η μουσική εμφανίζεται μπροστά μου, με ένα μίνι δισκοπωλείο στο λιμάνι,

αλλά και με ένα unplugged live του Βασιλικού ( frontman των Raining Pleasure)


Όλες οι φωτογραφίες είναι και στο profile μου στο Instagram. H νέα τρέλα των τελευταίων δύο εβδομάδων

Και οι διακοπές συνεχίζονται…


 

και επιστρέφω σύντομα, με νέο post…

Share

Ακολουθώ – Follow και όπου με βγάλει.

Aυτή η φωτογραφία του Le Roy Grannis ή αλλιώς όπως τον ονόμασε η εφημερίδα New York Times ‘Τhe godfather of surfphotography’, με έκανε να κοιτάξω αλλιώς την λέξη ‘follow’. Τραβήχτηκε το 1965 από τον φωτογράφο των serfer στην δεκαετία του 60 και του 70. Ένα χρόνο νωρίτερα οι Beatles ηχογραφούσαν το ‘ I’ll Follow The Sun’, οι Death Cub For Cutie την σκοτείνιασαν τo 2006 με το ‘I Will Follow You Into The Dark’ και πολύ πρόσφατα η Lykke Li με το ‘I Follow Rivers’ και το twitter εκτόξευσαν την δημοτικότητας της λέξης στα ύψη. Και οι λέξεις έχουν τις καλές και κακές τους περιόδους. Τα πάνω τους και τα κάτω τους. Άλλες έχουν την τύχη να γίνονται κλασικές και να χρησιμοποιούνται όλη την ώρα, άλλες μπορεί να γίνονται της μοδός να επανέρχονται ή και να εκλείπουν.Μ’αρέσει η λέξη ‘Follow – ακολουθώ’ και στα αγγλικά και στα Ελληνικά.

Φέτος το καλοκαίρι ακολουθώ τα κύματα και όπου με βγάλουν.

Σε μια μικρή έκθεση βιβλίου σε προβλήτα με περατζάδα, με θέα φωτάκια που λαμπιρίζουν και ενοχλούν της νύχτας την σκοτεινιά, σε εκείνες τις εκθέσεις που πάνω-πάνω βρίσκεις τους πιο ποπ τίτλους βιβλίων και κάτω – κάτω θαμμένα παλιές εκδόσεις ή ξεχασμένα βιβλία, λευκώματα, συγγραφείς και εκδόσεις έψαξα αγωνιωδώς και φέτος για να αφεθώ.

Βρέθηκα αγκαλιά με τον Τσέχωφ, τον Eduardo Galeano και τον Le Roy Grannis. Βρήκα και μία πολύ παλιά έκδοση του Αλέξη Ζορμπά του Καζαντζάκη και την τσίμπησα στα γρήγορα κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά πληρώνοντας στα τυφλά μην και το μετανιώσει ο τυχοδιώκτης βιβλιοπώλης και αποφασίσει να την κρατήσει.

΄’Όταν οι άνθρωποι δεν βρίσκουν τίποτα’άλλο να πουν, λένε, <<αχ τα νιάτα>>‘( ‘Ο Γλάρος’ Τσέχωφ)

Κάθε άνθρωπος έχει την τρέλα του μα η μεγαλύτερη τρέλα είναι, θαρρώ , να μην έχεις τρέλα’ (‘Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά’ Καζαντζάκης)

‘Σύμφωνα με τους αρχαίους εβραίους, η ποικιλία των ανθρωπίνων γλωσσών ήταν η τιμωρία του Θεού. Όμως θέλοντας ο Θεός να μας τιμωρήσει, ίσως μας έσωσε από την ανία να έχουμε μία και μοναδική γλώσσα’ ( ‘Καθρέφτες ‘ Eduardo Galeano)

Καλές περιπλανήσεις, με πλοία, τρένα, αυτοκίνητα, βιβλία, κύματα, μουσικές, σκέψεις και κουβέντες. Ακολουθώ το καλοκαίρι μου.

Share

Can i have my pocket money please?

Όταν είσαι αισιόδοξος, βλέπεις τα μαύρα και άραχνα με χιούμορ…

Προτιμώ να φαντάζομαι την Ελλάδα σαν ένα πανέξυπνο, όμορφο, αυθάδικο, διεκδικητικό αλλά τελικά (τί να κάνουμε) αδύναμο κοριτσάκι.

Βρετανικό χιούμορ σε ισχυρή δόση.

 

Share