Archive | September, 2011

Superheavy group-superheroes

Το όνομα του group είναι superheavy και δεν πρόκειται για δικό μου λογοπαίγνιο, αλλά των super heavy μελών του, Mick Jagger, Damian Marley, Joss Stone, Dave Stewart και A.R.Rahman. Από το 2009 μέχρι τον Μάιο του 2011 έκαναν μυστικές πρόβες, πειραματίζονταν και έγραφαν τραγούδια.

Τον Ιούλιο του 2011 έκαναν μια πρώτη παρουσίαση του album σε δημοσιογράφους και μουσικούς στο Los Αngeles παρουσιάζοντας 8 από τα 12 τραγούδια του δίσκου ξεκινώντας με αυτό το μικρό ντοκιμαντέρ

Κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2011 και πρόκειται για ένα μουσικό χαρμάνι από heavy rock και reggae μέχρι uplifting pop και soul. Ένα μουσικό σχήμα που συνδυάζει την πείρα της πολύχρονης μουσικής πορείας των μελών του αλλά και την τρέλα διψασμένων μουσικών για δημιουργία. Η ιδέα του group ήταν του Dave Steward (Eurythmics). O Mick Jagger ( rolling Stones) ανέλαβε την επικοινωνία. Η Joss Stone μουσικά τους γνώρισε και τους δύο και στο soundtrack της ταινίας ‘Alfie’ ( Jagger/Stewart μαζί στο ‘Old Habits Die Hard’ και Jagger/Joss μαζί στο ‘Lonely Without You (This Christmas)’. Ο A.R.Rahman (έγραψε το soundtrack της ταινίας ‘Slumdog Millionaire’ το 2008) προσλήφθηκε για την διαφορετικότητα του και ο Damian Marley, όχι επειδή είναι γιος του Bob Marley, αλλά γιατί πρόκειται για έναν εξαίρετο μουσικό που αν σας έχει διαφύγει πρέπει να τον ακούσετε.

Όπως είπε και το rolling stone οι Superheavy είναι ότι πιο τρελό έχει κάνει ο Jagger έξω από τους Stones.

www.superheavy.com

Share

New Obsession: Imany – The shape of a broken heart

Είναι καινούργιο και σαρωτικό.
“The shape of a broken heart” είναι το ντεμπούτο άλμπουμ της Imany.

Ένα πρώην μοντέλο που ποτέ δεν θεωρούσε οτι ήταν μόνο αυτό. Μετά από χιλιόμετρα σε πασαρέλες της Νέας Υόρκης και της Ευρώπης, η Γαλλιδούλα με την soul φωνή, αποδεικνύει πρώτα στον εαυτό της, το υλικό που έκρυβε μέσα της.

To video clip για το πρώτο single “You will never know”, είναι το πρώτο επεισόδιο από ένα sequel.

Την ανακάλυψε το 2008 ο N’diaye Malick, o παραγωγός από την Σενεγάλη ο οποίος είχε ανακαλύψει μερικά χρόνια πριν και την Ayο.

Share

Special thanks to my friends for my birthday Presents!

Πάντα είχα ενθουσιασμό για τα γενέθλιά μου. Ο μύθος που λέει οτι όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, θέλει να κρύβει και από τον ίδιο τον εαυτό του την μέρα που γεννήθηκε με αφήνει παγερά αδιάφορη. Βέβαια αυτό συμβαίνει προς το παρόν. Για να φυλάξω λίγο τα νώτα μου, δεν ξέρω τί θα μου βγει σε 10 χρόνια. Μπορεί να θέλω να χαθώ στα μαθηματικά. Μπορεί να θέλω να βροντοφωνάζω την ηλικία μου. Μπορεί απλώς να δέχομαι τον κάθε χρόνο όπως μου έρχεται.«Το κεφάλι μας είναι στρογγυλό για να επιτρέπει στις σκέψεις μας να αλλάζουν κατεύθυνση…» όπως έχει πει και ο Francis Picabia. Το θέμα είναι ότι και φέτος χάρηκα την παραμικρή ευχή, ευχούλα που δέχτηκα με κάθε μέσο.

Μάζεψα μερικά από τα διαδικτυακά δωράκια από φίλους στα social media και σας τα παραθέτω!
Νιώστε άνετα να τα χρησιμοποιήσετε για τους αγαπημένους σας.

( Thanks to Xristos Ieremias )

( Thanks to Pavlos )

( Thanks to George )

( Thanks Jovana )

( Thanks to Nikos )

( Thanks to Dimitris)

( Thanks to Installation Install)

( Thanks to Fotis)

Share

Marietta Fafouti Rocks (and she will not stop)

 

H Marietta Fafouti, κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο το φθινόπωρο του 2010 από το ανεξάρτητο Label της δισκογραφικής Inner Ear, σημειώνοντας ανέλπιστη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία και αναγνώριση.

Η αρχή  όμως είχε γίνει πολύ πιο νωρίς στον κινηματογράφο και την διαφήμιση.

Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο της soundtrack για την ταινία της Λουκίας Ρικάκη «Κράτησέ Με».

Έγραψε μουσική για το remake της παιδικής σειράς της ΕΡΤ «Ο Παραμυθάς», από τον Νίκο και Κωνσταντίνο Πιλάβιο.

Μαζί με άλλους 7 φίλους δημιούργησε την καλλιτεχνική διαδικτυακή πολιτεία του bankit.gr που φιλοξενεί 20 διαφορετικές κατηγορίες τεχνών έχοντας σαν στόχο να βοηθάει τους καλλιτέχνες να επικοινωνούν τo έργο τους μέσα από συνεργασίες και διοργανώσεις καλλιτεχνικών events και φεστιβάλ όπως είναι το ARTogether Festival.

Αυτά είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία του βιογραφικού  της.

Πολύ πιο απλά η Μαριέττα κατάφερε να μας κάνει να τραγουδάμε το τραγούδι της και να  θεωρούμε πως είναι ένα κομμάτι που μας έρχεται από νέο καλλιτέχνη του εξωτερικού.

Απόψε στις 8 το βράδυ, στα  πλαίσια του κινηματογραφικού φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, θα έχουμε την ευκαιρία να την δούμε Live μαζί με τον Monsieur Minimal  και τις μπάντες τους, εντελώς δωρεάν στο μουσείο της Ακρόπολης.

Με αφορμή την συναυλία είχαμε μια σύντομη κουβέντα μαζί της  και … αισιοδοξήσαμε!

Πως ξεκίνησες να γράφεις μουσική;
Την πρώτη μέρα που έβαλα τα χέρια μου σε πιάνο άρχισα να παίζω ότι μου ερχόταν στο μυαλό. Και έβγαιναν χαριτωμένα πραγματάκια. Ε κάποια στιγμή ξεκίνησα μαθήματα μουσικής με τους καταπληκτικούς δάσκαλούς μου Τζένη Θεοφανοπούλου και Άγγελο Βελεγράκη στο επίσης καταπληκτικό ωδείο Ειρεσία και με βοήθησαν να απελευθερώσω όλες τις μουσικές που είχα μέσα μου. Μετά ήρθε και ο Γιάννης Κύρης στη ζωή μου ο οποίο με έμαθε να φτιάχνω μουσική με τη βοήθεια του υπολογιστή και έδεσε το γλυκό.

Πόσα χρόνια σου πήρε να φτάσεις εδώ που έφτασες;
Ουσιαστικά γράφω οργανωμένα μουσικές γύρω στα 7-8 χρόνια. Αλλά πάντα όνειρό μου ήταν να γράφω μουσικές για εικόνα (κινηματογράφο, θέατρο κτλ). Οπότε με αυτό καταπιανόμουν (παράλληλα με την πρωινή μου δουλειά). Τώρα ο δίσκος ήρθε από το πουθενά. Ουσιαστικά έτυχε και άκουσαν κάποιοι πολύ σημαντικοί άνθρωποι ένα τραγούδι μου στο myspace (στο οποίο η φωνή μου ήταν απλά οδηγός), μπήκαν μετά στο site μου, άκουσαν και τα άλλα πράγματα που είχα φτιάξει και μου έκαναν πρόταση να βγάλουμε δίσκο. Ήταν ο Νίκος Αγγλούπας (aka Ottomo) και η εταιρεία μου η Inner Ear.

Σε βοήθησε το γεγονός ότι δούλευες ήδη στον χώρο της διαφήμισης και του κινηματογράφου;
Μπα δεν θα το έλεγα. Με βοήθησαν όλα αυτά ως προς το ότι είχα αρκετό μουσικό υλικό για να ακούσει κάποιος που θα ενδιαφερόταν να συνεργαστούμε. Αλλά μέχρι εκεί.

Όταν σε ρωτάνε τί επάγγελμα κάνεις τι λες;
Μέχρι πριν 4 μήνες, που δεν είχα απολυθεί, έλεγα «κειμενογράφος». Και κατά 99% από κάπου θα πεταγόταν μία από τις αδερφές μου να φωνάξει: «Βλακείες λέει, έχει βγάλει δίσκο και γράφει όλη την ώρα μουσικές». Τώρα πλέον λέω «Είμαι άνεργη» ;p

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο που συνάντησες;
Το μόνο που μου ‘ρχεται στο μυαλό είναι ο πανικός που με έπιανε πριν βγω και όση ώρα ήμουν στη σκηνή. Έναν πανικό που δεν έχω ξεπεράσει ακόμα, αλλά τον ελέγχω πια. Δηλαδή δεν βάζω τα κλάματα πια πριν βγω να τραγουδήσω. Απλά τρέμω ολόκληρη και μου έρχεται να κάνω εμετό ;p

Πόσο δύσκολο ήταν να φτιάξεις τη μπάντα σου;

Το θέμα της μπάντας ήταν ο μεγαλύτερος φόβος μου. Δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να βρω ανθρώπους που θα πίστευαν στη μουσική μου και θα αφιέρωνα ολόκληρες ώρες γι’ αυτή. Και τόσο εξαιρετικούς μουσικούς ώστε να βάζουν στις μουσικές μου τις δικές τους πινελιές και να απογειώνουν κάθε κομμάτι. Κυρίως όμως δεν φανταζόμουν ότι θα έβρισκα ανθρώπους που θα αγαπούσα όσο δεν πάει άλλο. Ε αυτούς τους ανθρώπους του βρήκα και νιώθω τόσο μα τόσο τυχερή που βρέθηκαν στη ζωή μου. Είναι η Ευαγγελία Ξυνοπούλου (φωνητικά-κρουστά), η Εύη Κουρτίδου (κιθάρα-φωνητικά), η Κέλλυ Μητροπούλου (βιολί-φωνητικά), ο Θοδωρής Ζευκιλής (μπάσο-φωνητικά) και ο Κώστα Χαλιώτης (τύμπανα). Και αν δεν υπήρχαν αυτά τα παλιόπαιδα τα τραγούδια μου δεν θα έπαιρναν ποτέ ζωή. Και από τη ζωή μου θα έλειπαν 5 πολύ σημαντικοί φίλοι μου.



Πώς αντέδρασες όταν  είδες την αποδοχή που είχε το dont stop; Φοβήθηκες, σε επηρέασε η σκέψη της επιτυχίας όταν βρέθηκες ξανά στο στούντιο για να γράψεις μουσική;

Αιφνιδιάστηκα, χάρηκα και ένιωσα τεράστια ευγνωμοσύνη. Αλλά δεν έγινε και κανένας χαμός για να πω ότι έκανα επιτυχία. Πολύ ζεστή αποδοχή, πολύ συγκινητικά λόγια, αλλά μέχρι εκεί. Όλα σε λογικά πλαίσια έχουν γίνει. Επίσης, επειδή το να βγάλω δίσκο δεν ήταν ποτέ όνειρό μου, και ουσιαστικά τον έβγαλα από τύχη, δεν έχω κανένα άγχος για τον επόμενο. Εγώ απλά θα φτιάξω τις μουσικούλες μου όπως ξέρω και από εκεί και πέρα δεν έγινε και τίποτα να μη με θυμάται κανείς σε 5 μήνες.

 

Πότε συνειδητοποίησες ότι τα έχεις καταφέρει και πότε άρχισες να το απολαμβάνεις;

Άρχισα να καταλαβαίνω πως έχω κάνει κάτι όμορφο όταν άρχισαν να παίρνουν τους γονείς μου φίλοι από τα παλιά και να τους λένε ότι άκουσαν την κόρη τους και πόσο περήφανοι θα έπρεπε να νιώθουν. Τώρα για το πότε άρχισα να το απολαμβάνω… τι να σου πω. Από την πρώτη στιγμή απολάμβανα τη διαδικασία των ηχογραφήσεων (αν και πέθαινα στην κούραση καθώς δούλευα παράλληλα), τις νέες γνωριμίες που έκανα, τα ζεστά μηνύματα που μου άφηναν άνθρωποι που δεν γνώριζα. Δεν υπήρχε ποτέ κάποιος παράγοντας που δεν θα με άφηνε να απολαύσω όλο αυτό.

Τι σου λένε τώρα οι friends που σε είχαν ανακαλύψει στο ξεκίνημα σου διαδικτυακά;

Αυτοί και αν με έχουν κατασυγκινήσει. Υπάρχουν άνθρωποι που μου έστελναν χρόνια πριν mail για να μου πουν πόσο τους άρεσε η μουσική που είχα γράψει για την ταινία, την παράσταση ή το διαφημιστικό που είχαν δει. Και μου έλεγαν πόσο πίστευαν σε εμένα και ότι θα έπρεπε να βγάλω δίσκο. Αλλά εγώ… στον κόσμο μου τότε. Και όταν βγήκε ο δίσκος μου έγραφαν για το πόσο υπερήφανοι ένιωθαν που με είχαν ανακαλύψει από τόσο παλιά. Άσε, γενικά αισθάνομαι ότι θέλω να λέω από το πρωί μέχρι το βράδυ «ευχαριστώ». Νιώθω ευγνωμοσύνη μέχρι εκεί που δεν πάει.

Εκπροσωπείς το όνειρο κάθε άγνωστο μουσικού εκεί έξω που μεγαλουργεί στο δωμάτιό του. Πόσο δύσκολο είναι να πετύχεις την αναγνωσιμότητά σου και να διαδώσεις την μουσική σου  μέσω internet. Τι πρέπει να κάνει κάποιος, τι τον συμβουλεύεις;
Ο Χριστός και η Παναγία! (αυτό πήγαινε για το σχόλιο ότι εκπροσωπώ το όνειρο κάθε άγνωστου μουσικού) :p Εννοείται ο καθένας μπορεί να κάνει αυτό που έκανα και εγώ, δεν είναι και τίποτα τρομερό. Απλά χρειάζεται δουλειά, υπομονή και θάρρος. Ούτε καν φαντάζεσαι πόσες πόρτες είχα χτυπήσει για να με πάρουν να γράφω μουσική κάνοντας ουσιαστικά την πρακτική μου. Αλλά ο ένας φέρνει τον άλλον και η μία πόρτα έφερε την άλλη και πάει λέγοντας.

Τι σε ωθεί να γράψεις ένα τραγούδι, η χαρά η  λύπη;
Το σώμα μου. Απλά κάθομαι στο πιάνο και αφήνω τα χέρια μου να κάνουν ότι θέλουν, ενώ εγώ τραγουδώ παράλληλα ότι μου κατέβει στο μυαλό. (πολύ ρομαντική εικόνα ε; ;p).

 

Γιατί επέλεξες το dont stop για πρώτο single;
Δεν το επέλεξα μόνη μου. Ήταν υποψήφιο μαζί με άλλα δύο (lalala και I can forget) και το έβαλα σε καμιά 50ρια φίλους μου για να διαλέξουν εκείνο που τους έκανε περισσότερο κλικ. Ε και κέρδισε το don’t stop. Νομίζω πως οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να του έχει αδυναμία ένας ακροατής είναι: η ζεστή αρμονία, οι αισιόδοξοι στίχοι και η εύκολη μελωδία.

Τί δεν θα σταματούσες πότε στην ζωή σου;

Να θέλω να κάνω χαρούμενους τους ανθρώπους που αγαπώ.

Είσαι πολύ προσιτή, πρόσχαρη και εκπέμπεις θετική ενέργεια. Πιστεύεις στην δύναμη του καλού που κρύβεται μέσα μας ακόμα και στις πιο δύσκολες εποχές;

Κατ’ αρχήν ευχαριστώ πάρα πολύ όμως ε ;p Όσο για τη δύναμη του καλού είναι για εμένα η πιο μεγάλη, η πιο ακαταμάχητη δύναμη που υπάρχει στον κόσμο. Σκέψου μόνο δεν υπάρχει καλός άνθρωπος που να μην είναι όμορφος. Και όταν λέω «όμορφος» εννοώ ουσιαστικά όμορφος. Να εκπέμπει αυτή την απροσδιόριστη λάμψη που σε κάνει να θες να βρίσκεσαι κοντά του για να φωτίζεσαι και εσύ μαζί του. Και τότε κάθε «δύσκολη εποχή» γίνεται πιο εύκολη στη στιγμή.

Σε ανησυχεί το μέλλον;

Με ανησυχεί και με αγχώνει μόνο ότι έχει να κάνει με θέματα υγείας.

Ποιό soundtrack θα ήθελες να είχες γράψει;
Το soundtrack για τον Ψαλιδοχέρη που έγραψε ο Danny Elfman.

Τί περιλαμβάνει το πρόγραμμα για την συνέχεια, συναυλίες, συνεργασίες?

Κατ’ αρχήν έχουμε αρχίσει τις πρόβες γιατί από το Νοέμβριο θα κάνουμε κάποιες εμφανίσεις στο Gazoo στο Γκάζι. Πριν από αυτές τις εμφανίσεις μας όμως θα έχουμε τη χαρά να κλείσουμε το TEDx της Αθήνας που θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Μπενάκη στις 10 Οκτωβρίου. Επιπλέον η νέα εταιρεία που κλείνει τα live μας, η Prospero οργανώνει τις λεπτομέρειες για να επισκεφτούμε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Επίσης γράφω τη μουσική για μία υπέροχη ταινία μικρού μήκους της Θέλγιας Πετράκη με προσωρινό τίτλο «Under-Ground» αλλά και για μια θεατρική παράσταση που αγάπησα από την πρώτη στιγμή. Λέγεται «I am my own wife» είναι σε σκηνοθεσία Ιωσήφ Βαρδάκη και θα πρωταγωνιστεί σε 40 ρόλους ο φοβερός Χάρης Αττώνης. Τέλος γυρίζουμε το βίντεο κλιπ για το τέλειο τραγούδι που έγραψε ο αγαπημένος μου Tareq για να τραγουδήσουμε μαζί. Μιλάω για το Cin Cin το κλιπ του οποίου γυρίζει ένας καταπληκτικός σκηνοθέτης ο Άρης Μπασιάς. Τέλος αρχίζουμε και οργανωνόμαστε για το 2ο κλιπ μου το οποίο θα γυρίσει η επίσης καταπληκτική σκηνοθέτιδα Κλαίρη Φαφούτη. Α και εννοείται γράφω σαν τρελή τα κομμάτια του επόμενου δίσκου. ;)

Τί θα παίξετε απόψε με τον monsieur minimal;

Τραγούδια από τον δίσκο μου «Try a little romance» αλλά και μερικά τραγούδια από τον επόμενο που ετοιμάζουμε.

Πρόσεχε μην φας πολύ από την πάστα φλώρα του και μείνεις φαφούτα !( γέλια)
Χαχα μην ανησυχείς «δε μασάω» (το copy write είναι του κολλητού μου Ιάσονα) ;p

Σ’ ευχαριστώ πολύ Μαριέττα για τον χρόνο σου. Είσαι πολύ καλή, να συνεχίσεις έτσι!

Καλέ το συζητάς; Εγώ χίλια ευχαριστώ! J

Η φωτογραφία είναι από τον antonis.
Την σκηνοθεσία των video clip της Marietta Fafouti έχει αναλάβει η αδελφή της Klairi Fafouti.

Η Marietta διαδικτυακά

http://www.mariettafafouti.com/

www.twitter.com/mariettafafouti

www.facebook.com/mariettafafouti

 

 

 

Share

Monsters and Angels


“Sometimes monsters and angels dance the alleluia, together

et

 

Share

Εναλλακτικός τρόπος διαμαρτυρίας στην Βραζιλία

594 σκούπες φυτεύτηκαν εχθές ανάποδα στην παραλία της Copacabana, ως ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της διαφθοράς της κυβέρνησης της Βραζιλίας. Ο αριθμός δεν είναι τυχαίος αφού εκπροσωπεί 81 γερουσιαστές και 513 μέλη της βουλής.

Μοναδικό αίτημα της διαμαρτυρίας, μεγαλύτερη διαφάνεια στην διαχείριση των δημόσιων πόρων και περιορισμός της αχαλίνωτης διαφθοράς.

( ευχαριστώ την φίλη luckyrj για την φωτογραφία)

Share

Demo Days…New artist

Έπεσα πάνω σε αυτό το υπέροχο βιντεάκι….

Το βρήκα στο inbox του Fb μου, με ένα διακριτικό ευγενέστατο μήνυμα από τον δημιουργό του.

Ο Κωσταντίνος Παπαιωάννου, ή αλλιώς DBase εκπροσωπεί το είδος του ατμοσφαιρικού Drum ‘n Bass, Soulfunk, Liquidfunk, Soulfull Breaks & Trip Hop.

Γράφει μουσική από τότε που θυμάται τον εαυτό του, ενώ έχει στίγμα και στο ραδιόφωνο ως παραγωγός, κυρίως σε dance σταθμούς μεταξύ των οποίων και ο Life fm (που ίσως χτυπάει καμπανάκια στις αναμνήσεις σας).

Έχει κερδίσει σε μουσικούς διαγωνισμούς.

Κάθε Τετάρτη βράδυ 11-1 μπορείτε να τον ακούσετε να μοιράζεται μουσικά backgrounds k beats μέσα από τον Cannibal Radio και την εκπομπή του με τίτλο SUBMISSION.

Σήμερα που μιλάμε είναι στην δημιουργική διαδικασία του Demo και είχαμε μια σύντομη κουβέντα μαζί του.

Πόσα χρόνια ασχολείσαι με την μουσική;

Mε τη μουσική ασχολούμαι σχεδόν όλη μου τη ζωή. Aπό το 1982 που ψώνισα το πρώτο μου βινύλιο (Duran Duran – Rio) έως και το 1991 που αποφάσισα να ξεκινήσω ραδιόφωνο η σχέση μου με τη μουσική ήταν σχέση ζωής. Ακόμα κ τώρα που η μουσική έχει γίνει πιο σύνθετη από ποτέ (κ που είσαι ακόμα) η σχέση μου μαζί της είναι πιο δυνατή από ποτέ.

Ποιά είναι η πιο αξιομνημόνευτη εποχή σου και γιατί;

Σίγουρα τα 90s ήταν η πιο αξιομνημόνευτη εποχή για μένα. Σε μουσικό επίπεδο οι παραγωγές ήταν μοναδικές σε όποιο είδος κ να πρωτοθυμηθώ. Δε πρόκειται ποτέ να ξεχάσω το μεγάλο μπάμ που είχε γίνει εκείνη τη δεκαετία στη χορευτική μουσική με το Back to life απο τους Soul II Soul όπως επίσης και λίγο αργότερα με το Charly απο τους Prodigy. Η έκρηξη της Rave στα 90s ήταν το turning point για μένα μουσικά κ προσωπικά, κάτι που με επηρέασε άμεσα κ ήταν η αφορμή να δημιουργήσω το Rave Alarm την εκπομπή που θα με στιγμάτιζε για μια ζωή. Ακόμα κ ο κόσμος ήταν τόσο διαφορετικός τότε, τόσο ειλικρινής. Δεν υπήρχε τίποτα ψεύτικο κ δήθεν στον κόσμο τότε. Απλά έβγαινε για να διασκεδάσει κ όχι για να δειχτεί. Ήξερε ακριβώς που θα πάει κ τι θα ακούσει. Ακόμα κ οι μαγαζάτορες ήταν πιο σοβαροί τότε, σεβόντουσαν κ καταλάβαιναν την ανάγκη του κόσμου για πραγματική διασκέδαση.

Πόσο δύσκολο είναι να βρεις μια δισκογραφική εταιρεία σήμερα; Τί χρειάζεται να έχεις και γιατί χρειάζεται να την βρεις;

Δύσκολο να βρεις δισκογραφική εταιρεία σήμερα δεν είναι καθόλου. Ας είναι καλά το internet που βοήθησε να σπάσουν τα σύνορα μεταξύ καλλιτεχνών κ δισκογραφικών που ζουν σε διαφορετικές χώρες γιατί τουλάχιστον εμείς που ζούμε στην Ελλάδα το χρειαζόμασταν κάτι τέτοιο. Διανοήσε τί είναι να στέλνεις το κομμάτι σου κατευθείαν στον Dave Seaman ή στον Μιχάλη Δέλτα κ να σου λέει τί του άρεσε κ τί να διορθώσεις..; Σίγουρα για να βρεις δισκογραφική στην Ελλάδα πρέπει να είσαι μέρος της κλίκας, να έχεις πολλά connections, να ξέρεις να γλύφεις καλά κ να ανέχεσαι κ τα γλειψίματα τρίτων προς εσένα. Αυτά όλα όμως είναι ανύπαρκτα στο εξωτερικό. Τον πρώτο λόγο έχει η μουσική που παράγεις, ότι κ όπως να το παράγεις. Το μόνο που χρειάζεται για να βρεις δισκογραφική σήμερα είναι η μουσική σου να έχει ψυχή κ να μπορεί να ακουστεί φρέσκια όπως σήμερα κ μετά από 10 χρόνια. Τουλάχιστον αυτό επιδιώκω εγώ με τη δική μου. Το γιατί χρειάζεται να βρει κάποιος μια δισκογραφική είναι άλλου παπά ευαγγέλιο καθότι οι λόγοι για τον καθένα ποικίλουν. Σίγουρα λυπάμαι εκείνους που ψάχνουν δισκογραφική νομίζοντας οτι θα βγάλουν χρήματα από μια ενδεχόμενη κυκλοφορία τους.

Δηλαδή καλλιτέχνες όπως Yosebu, Aris kokou, Serafeim Tsotsonis και πάρα πολλά άλλα αξιόλογα για εμένα ονόματα της σύγχρονης ελληνικής ηλεκτρονικής σκηνής, έχουν ενεργήσει με τον τρόπο που περιέγραψες για να βρούνε την δισκογραφική τους; Μήπως ο τρόπος που αντιμετωπίζεις το ζήτημα είναι λίγο παρωχημένος και οπισθοδρομικός;

Παρωχημένος κ οπισθοδρομικός είναι ο τρόπος που οι δισκογραφικές στην Ελλάδα αντιμετώπιζουν τόσα εγχώρια ταλέντα που υπάρχουν εδώ και τελικά αγκαλιάζονται από δισκογραφικές του εξωτερικού. Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, είναι ελάχιστες οι φορές που τα πράγματα έχουν γίνει αξιοκρατικά από κάποια δισκογραφική στη Ελλάδα, μετρώντας μόνο κ μόνο τη μουσική και όχι τα connections για τις πωλήσεις. Θα συμφωνήσω μαζί σου στο οτι οι καλλιτέχνες που ανέφερες παραπάνω είναι από αυτές τις ελάχιστες αξιοκρατικές στιγμές παραδίδοντάς μας μοναδικές κυκλοφορίες.

Ποιό πρόγραμμα χρησιμοποιείς για να γράφεις τα κομμάτια σου;

Το κάθε πρόγραμμα έχει τα καλά του κ τα άσχημά του. Δεν χρησιμοποιώ κάποιο συγκεκριμένο. Λίγο από όλα θα έλεγα μέχρι να πετύχω αυτό το συγκεκριμένο άκουσμα που έχω κατά νου. Η μουσική τεχνολογία τρέχει κ κάθε μέρα προκύπτει κ κάτι καινούργιο πιο όμορφο κ πιο χρήσιμο από το χθεσινό. Αν σταματήσεις για λίγο να την ακολουθείς θα μείνεις πίσω κ όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για τη μουσική του σίγουρα δε θέλει να μένει πίσω. Έτσι κ εγώ.

DOUSK – Sidewalk Lovin (dBase staring at the sea remix) by dBase.

Είδαμε ότι συνεργάστηκες με τον Dousk για ένα δικό σου remix στο Sidewalk Lovin. Ετοιμάζεις κάτι άλλο σε επίπεδο συνεργασίας;

Ουσιαστικά δε συνεργάστηκα ποτέ με τον Dousk, αν κ θα το ήθελα πολύ είναι η αλήθεια. Το remix μου είχε πραγματοποιηθεί στα πλαίσια ενός διαγωνισμού remix το 2008 που τερμάτισα δεύτερος κ όχι με αυτό το συγκεκριμένο remix αλλά με ένα άλλο drum ‘n bass remix σε κάποιο track του Αri Kokou. Δεν υπάρχει κάτι άλλο στα σκαριά προς το παρών σε επίπεδο συνεργασίας καθώς παλεύω να καλύψω την απεριόριστη δίψα μου συνθέτοντας διάφορα μουσικά είδη.

Τί θα περιέχει ο πρώτος σου δίσκος;

Feelings και μόνο feelings. To ταξίδι του πρώτου μου δίσκου θα είναι μεγάλο, μοναδικό κ διαφορετικό. Θα είναι μια εμπειρία κυρίως για όλους εκείνους τους ανθρώπους που έχουν μάθει να νιώθουν ακούγοντας μουσική. Θα υπάρχουν ακούσματα από ambient & trip hop έως house, progressive & drum ‘n bass. Διαφορετικά ακούσματα, διαφορετικά ταξίδια κ διαφορετικά αισθήματα. Σίγουρα δεν θα είναι ένας δίσκος που θα περιέχει θορύβους, πολέμους ή μοδάτους ήχους μόνο κ μόνο για να πουλήσει. Θα είναι μια εξομολόγηση μέσα από την καρδιά μου που ακούγοντάς την κ μετά από 10 χρόνια θα ακούγεται σαν να φτιάχτηκε έχθες.

Εύχομαι καλή επιτυχία και με ένα καλό label.

Σε ευχαριστώ για την ευχή σου καθώς κ για την τιμή που μου έκανες κ με φιλοξένησες στο πανέμορφο blog σου.
Μay the force of music be strong in you and always with you.

Share

Ο γύρος του κόσμου σε 60 δευτερόλεπτα

Σαφώς αν ο καθηγητής δημιουργός του βίντεο είχε σκεφτεί τον τίτλο μου, θα το είχε κάνει 80 δευτερόλεπτα αλλά τον συγχωρώ γιατί έτσι και αλλιώς είχε μεγαλοφυή ιδέα και κυρίως την πραγματοποίησε.

Ο James Drake, χρησιμοποίησε 600 φωτογραφίες που ήταν στην διάθεση του κοινού μέσα από το website του διεθνή διαστημικού σταθμού (ISS). Τις επεξεργάστηκε, τις ένωσε και το αποτέλεσμα είναι το βίντεο αυτό.

Οι εικόνες ξεκινούν πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό και στην συνέχεια κινούνται πάνω από την βόρεια και νότια Αμερική για να καταλήξουν με το πρώτο φώς της μέρας, στην Ανταρκτική.

Η λεπτή κίτρινη γραμμή που βλέπετε γύρω από την γη είναι η ιονόσφαιρα.

Share

Η τέχνη στην γειτονιά μας

Ποιός είπε οτι στην Αθήνα δεν συμβαίνει τίποτα;

Η Εθνική Λυρική σκηνή βγαίνει στους δρόμους!

Ένα πρωτότυπο πρόγραμμα με τίτλο ‘καλλιτεχνικές δράσεις στην Αθήνα’, φιλοδοξεί να καθιερωθεί, να πραγματοποιείτε για πολλούς μήνες και να  φέρει σε επαφή τους Αθηναίους με την λυρική τέχνη και τον χορό, εντελώς δωρεάν.

Καθημερινά μέχρι και τις 2 Οκτωβρίου σε ορισμένες ώρες μπορείτε να επιβιβαστείτε στο ’λυρικό λεωφορείο’ που η  ύπαρξη του ίσως να είναι και  το εύρημα που θα δελεάσει μικρούς και μεγάλους, γνώστες και μή να δοκιμάσουν μια ’λυρική βόλτα’.

Αναλυτικά το πρόγραμμα των δρομολογίων και των στάσεων θα το βρείτε εδώ

Επιβραβεύουμε την ευρηματικότητα και την όρεξη για οποιαδήποτε πολιτιστική εκδήλωση σε μια τόσο δύσκολη εποχή, που η τέχνη μπορεί να μας θρέψει.

 

Share

Street art to your room

www.fiveforever.com

Για τους λάτρεις του graffiti και της street art. Παρακολουθείτε street art καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο και αγοράζετε την εκτύπωση των έργων τους. 5$ από το ποσό που θα δώσετε πηγαίνει στο ChildFund International.

Ανάμεσά τους και το έργο του Έλληνα Cacao Rocks.

Γνωρίστε το blog και τον ίδιο λίγο καλύτερα μέσα από την συνέντευξη που είχε δώσει στο ΕΤ Sweet bites πρίν από λίγους μήνες.

Cacao interview @ www.etsweetbites.gr

 

 

Share