Legendary Moments part 1

Ο Pete townshend, κιθαρίστας και ηγέτης των Who, το 1964 όταν ήταν ήδη γνωστοί αλλά όχι πλούσιοι, αγοράζει το πρώτο του αυτοκίνητο το οποίο είναι μια νεκροφόρα. Το βράδι εκείνης της ημέρας το παρκάρει κάτω απο το σπίτι του στο Λονδίνο. Το επόμενο πρωί το ολοκαίνουργιο αυτοκίνητό του έχει εξαφανισθεί. Πηγαίνει στην αστυνομία για να  ανακαλύψει έκπληκτος οτι του το πήρε ο γερανός. Ο λόγος δεν ήταν το παράνομο παρκάρισμα, αλλά το γεγονός οτι  πέρασε από το σημείο αυτό η Βασίλισσα και θεώρησε οτι ένα τέτοιο αυτοκίνητο δεν επιτρέπεται να κυκλοφορεί στους δρόμους του Λονδίνου και να παρκάρει όπου να ‘ναι. Έξαλλος και χωρίς χρήματα για να πάρει πίσω το πρώτο του αυτοκίνητο, ο Pete Townshend φεύγει αηδιασμένος από την κοινωνία και την εξουσία που κάνει ότι θέλει ενάντια στον λαό της.

Λίγους μήνες αργότερα συνθέτει ένα τραγούδι στο τρένο… που θα γράψει ιστορία. Πρόκειται για το ‘My Generation‘ με μία  από τις πιο διάσημες φράσεις στην ιστορία του rock,“I hope I die before I get old”. Όπου ‘old’ επί της ουσίας ο Pete Townshend εννοούσε ’rich’. Για τα επόμενα 40 χρόνια οι συναυλίες των Who θα κλείνουν με το my generation συνοδευόμενο από το live σπάσιμο της κιθάρας του Townshend.

Από μια αδικία (αν και αστεία ιστορία), προέκυψε ο θυμός.
Από τον θυμό, προέκυψε η ανάγκη έκφρασης.
Από την ανάγκη έκφρασης, προέκυψε ένα τραγούδι.
Το τραγούδι αυτό έμελε να γίνει ένα από τα πιο επαναστατικά όλων των εποχών.
Ποτέ δεν ξέρεις από που θα πυροδοτηθεί η επανάσταση.
Σκέψεις αφιερωμένες στην επεισοδιακή προηγούμενη εβδομάδα της Αθήνας.

 

Share

No comments yet.

Leave a Reply

*