Expert Medicine like a treatment

Οι Expert Medicine είναι ένα ελληνικό συγκρότημα που μετράει συναυλίες, άλμπουμ, τραγούδια, συνεντεύξεις, φωτογραφίες και ηχογραφήσεις με την ψυχή. Τουλάχιστον έτσι τους παραλαμβάνω εγώ. Κάθε τους βήμα φαίνεται να είναι προσεχτικά συνδεδεμένο με τον εσωτερικό τους κόσμο και τo ιδανικό τους θέλω. Το προσέχουν να μην από προσανατολιστεί. Αυτό δεν τους εμποδίζει να είναι επαγγελματίες.
Ηχογράφησαν το τελευταίο τους άλμπουμ σε ένα από τα καλύτερα ελληνικά studio,κάλεσαν κόσμο και τον κινηματογράφησαν.
Είναι γνωστοί για την ένταση και την party διάθεση που βγάζουν πολύ επιτυχημένα στις συναυλίες τους. Όποιος πηγαίνει κολάει και το διαδίδει.
Έχουν δώσει δύο τραγούδια τους σε πολύ γνωστές διαφημιστικές καμπάνιες.
Υπάρχει ωστόσο ένα μελανό σημείο. Δεν τους ακούμε συχνά στο ραδιόφωνο. Είναι σαν να τους έχει ανακαλύψει όλος ο κόσμος εκτός από τον δικό τους.
Τί ακριβώς συμβαίνει;
Με αφορμή την πρώτη τους χειμερινή συναυλία αυτό το Σάββατο 5 Νοεμβρίου στις 10 το βράδι στο Floral, κάναμε μια κουβέντα με τους expert medicine. Πείτε το και συνέντευξη.

Πόσα χρόνια πορείας μετράτε?

Οι Expert Medicine δημιουργήθηκαν το 1996. Ουσιαστικά όμως λίγο μετά το 2000 άρχισαν να δραστηριοποιούνται έντονα, τόσο συναυλιακά όσο και δισκογραφικά.

Πώς και έχετε μόλις δύο άλμπουμ;

Έχουμε συνθέσει τόσα τραγούδια που θα μπορούσαμε να έχουμε κυκλοφορήσει τουλάχιστον άλλα 2 άλμπουμ. Δεν το κάναμε όμως για συγκεκριμένους λόγους.

Καταρχάς, οι Expert Medicine δεν υπήρξαν ποτέ βιοποριστικό μέσο ούτε είχαν πίεση από κάποια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία. Ήταν πάντα μια άκρως σημαντική μας  ενασχόληση, αλλά με σχετικά χαλαρούς στόχους. Άσε που το να βγάλεις ένα δίσκο παλιότερα δεν ήταν τόσο απλό όσο σήμερα.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι πάντα μας άρεσε να επικεντρωνόμαστε στη δημιουργία ενός συγκεκριμένου και όσο το δυνατό πιο μοναδικού ήχου. Για να καταλήξουμε στο σημερινό μας ύφος, δηλαδή στην ισάξια συνύπαρξη στη σκηνή μιας  μπάντας και ενός dj δουλέψαμε για χρόνια. Κι αν σήμερα αυτή η συνύπαρξη είναι κάτι που βλέπουμε συχνά, τότε αντιμετωπιζότανε ως κάτι ασυνήθιστο και ως ένα σημείο επίφοβο. Ίσως ακουστεί υπερφίαλο αλλά είμαστε κατά μια έννοια πρωτοπόροι -για τα ελληνικά δεδομένα- σε αυτή την προσέγγιση, αλλά και χαρούμενοι πλέον που αρκετοί συνάδελφοι μουσικοί το αναγνωρίζουν.

Επίσης, έπαιξε κάποιο ρόλο και το γεγονός ότι πολύ πρόσφατα καταφέραμε να σταθεροποιήσουμε τη σύνθεση του γκρουπ η οποία έχει μεταβληθεί αρκετές φορές. Η τελευταία μεγάλη αλλαγή συνέβη μόλις το 2007, ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του πρώτου μας δίσκου “Swimming Lessons”, με την αποχώρηση της τραγουδίστριάς μας Τζένης Καπάδαη. Υπάρχουν λοιπόν αρκετοί καλοί λόγοι γι’ αυτή τη φαινομενικά φτωχή δισκογραφική παρουσία, χωρίς βέβαια να αρνούμαστε και το γεγονός ότι σε συγκεκριμένες περιόδους θα έπρεπε να ήμασταν πιο αποφασιστικοί!

 

Πιστεύεται ότι το σύστημα της μουσικής βιομηχανίας είναι αδηφάγο; Ζητάει  πολλά και τα καίει γρήγορα;

Στην πραγματικότητα δεν έχει τύχει να συναντήσουμε τη «μουσική βιομηχανία» στο δρόμο μας, παρά μόνο κάποιους αντιπροσώπους της. Μερικούς άμουσους ημιμαθείς αντιεπαγγελματίες με άφθονο νεοελληνικό παραγοντισμό και αμφιλεγόμενους στόχους. Γι’ αυτό το λόγο -αλλά και επειδή μπορούσαμε- ανέκαθεν κάναμε τα πάντα μόνοι μας χωρίς μάνατζερ, promoters ή άλλους μεσάζοντες. Ακόμα και οι 2 δίσκοι που βγάλαμε, κυκλοφόρησαν από μικρές ανεξάρτητες εταιρείες φίλων, ενώ ο άνθρωπος που μας «τρέχει» και μας εκπροσωπεί εδώ και ενάμιση χρόνο, ο Κώστας ο Καλλές, είναι κολλητός μας. Σκέψου ότι έχουμε φτάσει σε σημείο (και από ανάγκη και από επιλογή) να  διοργανώνουμε και ενίοτε να χρηματοδοτούμε δικά μας φεστιβάλ ή συναυλίες φέρνοντας ακόμα και ξένους καλλιτέχνες και μάλιστα με απόλυτη επιτυχία. Ό, τι έχουμε καταφέρει λοιπόν χαρακτηρίζεται από μια ξεροκεφαλιά αλλά και μια ηθική ικανοποίηση πως ό,τι κάναμε το κάναμε μόνοι μας, με τη βοήθεια των φίλων μας και σχεδόν πάντα με τον τρόπο μας.

Ακόμα και σήμερα που το όνομα έχει πάρει αρκετά μεγάλη δημοσιότητα συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι κινούμαστε, κατά μια έννοια, στο χώρο της underground, ανεξάρτητης μουσικής σκηνής. Με λίγα λόγια είμαστε μάλλον ακατάλληλοι, ως συγκρότημα, να αξιολογήσουμε την όποια ελληνική μουσική βιομηχανία τουλάχιστον στο βαθμό που αφορά μια οργανωμένη κατάσταση στα πρότυπα του εξωτερικού.

To κοινό τι ζητάει;

Η πλειοψηφία του ελληνικού κοινού δεν μας απασχολεί και το λέμε αυτό χωρίς την παραμικρή διάθεση σνομπισμού. Απλά, τα μουσικά του γούστα και οι αισθητικές του αναζητήσεις απέχουν δραματικά από αυτό που έχουμε να προσφέρουμε. Και έχουμε  απόλυτη επίγνωση αυτού του γεγονότος, ακόμα και τώρα που η μουσική μας τείνει να ακούγεται και σε πιο mainstream περιβάλλοντα.

Γενικά, είμαστε απόλυτα συνειδητοποιημένοι ως προς το ότι η μουσική μας απευθύνεται σε μια σχετικά μικρή μερίδα ανθρώπων χωρίς συγκεκριμένα ηλικιακά ή άλλα χαρακτηριστικά. Στις συναυλίες μας υπάρχουν παιδιά 20 ετών, 35άρηδες και 40άρηδες –δηλαδή συνομήλικοί μας- αλλά και μεγαλύτεροι. Βλέπεις ανθρώπους που ακούνε rock με την ευρεία έννοια, βλέπεις όμως και clubbers.

Αυτό που εμείς προσπαθούμε να κάνουμε είναι να γράφουμε μελωδικά, ρυθμικά έντονα, dance τραγούδια και να δίνουμε όσο το δυνατόν περισσότερα live έτσι ώστε ο κόσμος να περνάει καλά, μαζί με εμάς, όντας σε μια διαρκή κίνηση και συμμετοχή. Η μουσική μας δεν είναι μουσική προβληματισμού ή βαθιάς αναζήτησης και αυτό είναι μια ξεκάθαρη επιλογή. Είναι μια εξωστρεφής εορταστική κατάσταση χορού και ευφορίας. ‘Όπως έχει πει κάποιος φίλος, πρόκειται περίπου για ένα “electro rock dj set παιγμένο από μια μπάντα!”.

Εσείς πoιό κοινό οραματίζεστε όταν γράφεται την μουσική σας;

Δεν οραματιζόμαστε κανένα συγκεκριμένο κοινό. Γράφουμε και παίζουμε τη μουσική που θα μας άρεσε να ακούμε στο ραδιόφωνο ή σε κάποιο live. Αποτελούμαστε από τέσσερις ανθρώπους με εντελώς διαφορετικά ακούσματα όπου ο καθένας βάζει την πινελιά του στη μουσική διαδικασία, είτε μιλάμε για τη σύνθεση και τους στίχους είτε για την εκτέλεση και την παραγωγή της μουσικής μας. Δεν υπάρχει, ούτε υπήρξε ποτέ στοχοποίηση κοινού με ό,τι θετικά ή αρνητικά μπορεί να εμπεριέχει αυτή η αντίληψη. Τα μόνα στοιχεία που θα θέλαμε να έχει ο κόσμος που μας ακούει είναι ένα ευρύ πεδίο μουσικών ακουσμάτων χωρίς προκαταλήψεις, άφθονη χορευτική διάθεση και μια καλή ανοχή στα πολλά decibel!

Ποιές είναι οι δυσκολίες για ένα ελληνικό σχήμα με αγγλικό στίχο;

Επί τη ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε κάτι: εξυπακούεται ότι δεν είμαστε κατά του ελληνικού στίχου με οποιονδήποτε τρόπο. Άλλωστε 2 από τα 4 μέλη μας  προέρχονται από συγκροτήματα με ελληνικό στίχο («Ίχνη του Ανέμου» και «FF.C.»). Ο αγγλικός στίχος είναι κάτι που ταιριάζει περισσότερο στο ύφος της μουσικής μας και τίποτα παραπάνω.

Έχουμε ζήσει την εποχή -πριν από 15 χρόνια ή και λιγότερα- όπου ο αγγλικός στίχος ήταν σχεδόν περιθωριακός. Τώρα πλέον υπάρχουν πάρα πολλά αγγλόφωνα σχήματα αλλά και καλλιτέχνες, ενώ κάποια λίγα από αυτά τα ονόματα γεμίζουν χώρους όπως λόγου χάρη ο Λυκαβηττός ή συνεργάζονται με τους λεγόμενους μεγάλους της ελληνόφωνης δισκογραφίας. Η δυσκολία λοιπόν δεν έγκειται στην απαξίωση ή την περιθωριοποίηση άλλων εποχών, αλλά στο να καταφέρεις να ξεχωρίσεις μέσα από εκατοντάδες άλλες προτάσεις.

Είχατε παρουσία στο εξωτερικό. Ποια είναι η προτεραιότητά σας, το ελληνικό ή τα ξένο κοινό.

Πριν χρόνια, το σχόλιο που ακούγαμε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, εν είδει «μαύρου κομπλιμέντου», ήταν ότι η μουσική μας είναι για το εξωτερικό, διότι εδώ δεν πρόκειται να την εκτιμήσει κανείς. Η παρουσία μας στο εξωτερικό επιχειρήθηκε λοιπόν αλλά ήταν περιορισμένη και σύντομη και αφορούσε την περίοδο του “Swimming Lessons” τότε που παίζαμε μια κάπως διαφορετική μουσική. Τώρα πια η μουσική μας δεν ακούγεται τόσο «εξωγήινη» στα ελληνικά αυτιά αλλά το θέμα της παρουσίας στο εξωτερικό παραμένει ένας δύσκολος συνδυασμός τύχης, καλού δικτύου γνωριμιών και πολλών άλλων παραγόντων.

Η αλήθεια είναι ότι κάτι έχει αρχίσει να ξαναχτίζεται σιγά-σιγά μετά την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ μας του “Perfect Maniac”, χωρίς να έχουμε ακόμα σαφείς ενδείξεις. Σε λίγο καιρό θα είμαστε σε θέση να πούμε και να δείξουμε περισσότερα πράγματα. Για την ώρα προέχει η εγχώρια κατάσταση, αν όμως είχαμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε, θα ήταν ψέμα να ισχυριστούμε ότι δεν θα προτιμούσαμε μια καλή πορεία εκτός συνόρων, ακόμα και αν κάτι τέτοιο απαιτούσε πλέον πολλές θυσίες.

Αρκετά ελληνικά αγγλόφωνα συγκροτήματα ενώ κατάφεραν να βγουν στο εξωτερικό τελικά δεν εδραιώθηκαν. Ή ακριβώς το αντίθετο, δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό ενώ στην Ελλάδα δεν μπορούν να  επιβιώσουν. Γιατί πιστεύεται ότι συμβαίνει αυτό, τί μπορεί να φταίει;

Περίπτωση συγκροτήματος που εδραιώθηκε στο εξωτερικό αλλά όχι εδώ (εκτός ίσως από τη σύντομη πορεία των Echo Tattoo και  μια-δυο metal μπάντες) δεν μας έρχεται στο νου, εκτός αν πάμε στην εποχή των Aphrodite’s Child το μακρινό 60.  Τώρα, το γιατί τα αγγλόφωνα σχήματα δεν πιάνουν έξω ίσως οφείλεται στα ίδια τα συγκροτήματα και την αποφασιστικότητά τους, ίσως στους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από αυτά και τα προωθούν. Ενδεχομένως όμως να είναι και θέμα αξίας της μουσικής μας και της δυνατότητας να ξεχωρίσει σε πολυπληθείς και άκρως ανταγωνιστικές αγορές όπως αυτές του εξωτερικού. Σήμερα, τα περισσότερα πράγματα που ακούμε από Έλληνες αγγλόφωνους καλλιτέχνες παίζονται στο εξωτερικό από αντίστοιχες μπάντες και συνήθως παίζονται καλύτερα. Ίσως να ακουγόμαστε λίγο αυστηροί αλλά αυτή είναι η αλήθεια που ίσως περιλαμβάνει και εμάς. Το να γράφεις όμορφα κομμάτια και καλούς στίχους ή να είσαι δεμένος και τέλεια προβαρισμένος δεν φτάνει για να ξεχωρίσεις. Χρειάζεται, όπως είπαμε και παραπάνω, ο συνδυασμός πολλών παραγόντων ακόμα και στην εποχή των προηγμένων δικτύων και του global village, ίσως μάλιστα τώρα, περισσότερο από ποτέ.

Τι θα θέλατε να αλλάξει στη ελληνική μουσική σκηνή;

Πριν αλλάξει κάτι στην ελληνική μουσική σκηνή θα πρέπει να γίνουν βασικές αλλαγές στους μηχανισμούς και στον τρόπο που αντιμετωπίζονται και προωθούνται τα πολιτισμικά προϊόντα στη χώρα μας. Η μουσική είναι ένα μέρος του ευρύτερου πολιτισμού, δεν αναπτύσσεται σε κάποια γυάλα. Βασικά πρέπει να υπάρξει περισσότερος χώρος για όλα τα είδη και όλους τους δημιουργούς, αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται για μια ακόμη φορά η περιβόητη αλλαγή νοοτροπίας όλων όσων εμπλέκονται στα μουσικά δρώμενα. Στην Ελλάδα υπάρχουν συγκεκριμένα είδη μουσικής που σταθερά προβάλλονται συντριπτικά περισσότερο. Αυτό με κάποιο τρόπο πρέπει να αλλάξει. Σαφώς κάτι φαίνεται να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση τα τελευταία χρόνια, ενώ και η δύσκολη οικονομική συγκυρία είναι σίγουρο ότι θα επιφέρει και άλλες, πολλές, ενδιαφέρουσες μετατοπίσεις.

Πιστεύεται ότι σε αυτούς τους δύσκολα οικονομικά καιρούς η τέχνη σε όποια μορφή της, θα ανθίσει και θα μας θρέψει;

Λέγεται ότι η τέχνη ανθεί σε δύσκολες περιόδους και ότι τρέφεται από αυτές. Πιστεύουμε ότι είναι μια καλή ευκαιρία να βγουν νέα πράγματα, να δημιουργηθούν νέες προοπτικές και παράλληλα είμαστε αισιόδοξοι ότι κάποιες συνήθειες θα πεταχτούν μια και καλή στα σκουπίδια ή θα εκτοπιστούν από την ίδια την πραγματικότητα. Οι δύσκολες καταστάσεις που γεννούν οι κρίσεις είναι συνήθως καταστάσεις δημιουργικές. Η οργή, η στεναχώρια, η θλίψη, το αίσθημα αδικίας είναι συναισθήματα αβανταδόρικα για όλες τις μορφές δημιουργίας. Αρκεί να εμπεριέχουν την έννοια της κάθαρσης, της αποκατάστασης και τελικά της συναισθηματικής ανάτασης. Στην Ελλάδα τείνουμε να εγκλωβιζόμαστε σε ένα διαρκές παράπονο και μια αβάσταχτη μεμψιμοιρία και με αυτά τα χαρακτηριστικά θράφηκαν ολόκληρες γενιές κοινού και δημιουργών.

Είμαστε πια οι ‘Mr Crisis’. Το κομμάτι σας από το τελευταίο άλμπουμ αποδείχτηκε προφητικό. Στην Ελλάδα αξίζει αυτό που παθαίνει;

Για να είμαστε ειλικρινείς το “Mr. Crisis” γράφτηκε πολύ πριν την κορύφωση της σημερινής κατάστασης, όταν μόνο ενδείξεις και ψίθυροι υπήρχαν για όσα θα ακολουθούσαν. Ο τίτλος του φαντάζει εξαιρετικά επίκαιρος και οι στίχοι του το ίδιο, αλλά όπως έχουμε ξαναπεί δεν καθίσαμε να γράψουμε το soundtrack της κρίσης. Άλλωστε οι Expert Medicine σαν συγκρότημα –και όχι μεμονωμένα ως προσωπικότητες- δεν επιδεικνύουν τάσεις σχολιασμού της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης. Ο μουσικός τους στόχος ήταν και είναι διαφορετικός: διασκεδαστικός και ανατασιακός και για αυτόν ακριβώς το λόγο παραμένει κατά μια έννοια επαναστατικός.

Κάνοντας μια εξαίρεση περί του «κοινωνικοπολιτικού σχολιασμού» θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Ελλάδα είναι αναμφισβήτητα μια χιλιοταλαιπωρημένη γωνιά του πλανήτη. Η θέση της και η φύση της την έχουν υποχρεώσει πολλές φορές σε ρόλο θύματος όπως συμβαίνει και με άλλες χώρες. Ο λόγος που φτάσαμε ως εδώ δεν είναι μόνο οι κατά βάση αξιοθρήνητοι πολιτικοί και οι ιστορικές συγκυρίες, είναι και η άθλια νοοτροπία μας η οποία ξεκίνησε από το εθνικό αξίωμα δεκαετιών ότι για όλα φταίνε οι άλλοι. Μια ζωή μας φταίνε κάποιοι άλλοι, είτε σε εθνικό είτε σε προσωπικό επίπεδο, κάτι που συναντάς καθημερινά παντού: από τον δρόμο, τη δουλειά, τις προσωπικές σχέσεις έως και τα ίδια μας τα τραγούδια. Έχουμε μπολιαστεί με το δηλητήριο της προδοσίας. Όλοι μας προδίδουν παρότι εμείς έχουμε πάντα τις «αγνότερες προθέσεις». Αν αυτό δεν αλλάξει και δεν ξεκινήσει η συνειδητοποίηση της κοινής ευθύνης, τότε δεν υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Παραφράζοντας ένα πολύ επιτυχημένο σλόγκαν που είδαμε πρόσφατα θα λέγαμε ότι «Δεν έχουμε πρόβλημα, είμαστε και εμείς το πρόβλημα!»

H αλλαγή είναι συνάρτηση της συνειδητοποίησης;

Η αλλαγή προέρχεται πολλές φορές και από την ανάγκη, χωρίς απαραίτητα να παρεμβάλλεται συνειδητοποίηση. Σε αυτές τις περιπτώσεις έχει προσωρινό χαρακτήρα και ελάχιστη ουσία

Είστε αισιόδοξοι για το μέλλον;

Κάποιοι ίσως πιστεύουν ότι όλα θα περάσουν και ότι θα ζήσουμε τις χαρούμενες μέρες του πρόσφατου παρελθόντος και την εποχή της επίπλαστης αφθονίας. Δυστυχώς όμως το πράγμα είναι πιο βαθύ και πιο σοβαρό. Πρέπει να πραγματοποιηθούν δομικές αλλαγές στην κοινωνία μας. Όλα ξεκινάνε από την παραπάνω παραδοχή ότι δηλαδή λίγο πολύ όλοι μας έχουμε υπάρξει μέρος του προβλήματος. Αυτό είναι μια πολύ σκληρή αλήθεια που δεν ξέρουμε κατά πόσο είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε.

Η αισιοδοξία είναι απαραίτητη αλλά πρέπει να ξεκινήσει από τον καθένα μας ξεχωριστά. Θα πρέπει και εμείς σαν μουσικοί, καλλιτέχνες, δημιουργοί αλλά και ο καθένας σε οποιονδήποτε τομέα να κάνει το καλύτερο δυνατό σε καθημερινή βάση. Για την ώρα βέβαια, έχουμε να παλέψουμε με βασικά προβλήματα που για μερικούς φτάνουν ακόμα και το ίδιο το ζήτημα της επιβίωσης.

 

Πρόσφατα η διασκευή σας στο κομμάτι If I Could Build My Whole World Around You των Marvin Gaye και Tammi Terrell χρησιμοποιείται σε διαφημιστική καμπάνια εταιρείας κινητής τηλεφωνίας. Είναι αυτό μια μορφή καταξίωσης;

Αυτή είναι η δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο που μας ζητάνε και εμείς προσφέρουμε κομμάτι μας σε μεγάλη διαφημιστική καμπάνια. Είχε προηγηθεί το τραγούδι μας ‘Arkkanoid” που χρησιμοποιήθηκε στις υπηρεσίες e-banking γνωστής τράπεζας. Καθόλου άσχημα για ένα συγκρότημα που παίζεται ελάχιστα από τα ραδιόφωνα, καθόλου από την τηλεόραση, που δεν έχει συμβόλαιο σε μεγάλη δισκογραφική και που γενικά δεν έχει και πολύ συχνά προτάσεις για εμφανίσεις σε μεγάλα φεστιβάλ ή δεν περιλαμβάνεται σε αφιερώματα περιοδικών λόγου χάρη για τα «30 πιο ελπιδοφόρα ή τα 20 πιο επιδραστικά συγκροτήματα της ελληνικής σκηνής»!

Καταξίωση πάντως δεν θα τη λέγαμε γιατί εκτός από ματαιόδοξο μοιάζει και αταίριαστο. Δεν υπάρχει καμιά ιδιαίτερη καταξίωση, απλά υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι  με διαφορετική σκέψη που μας πιστεύουν, τους αρέσουμε, βλέπουν ένα κάποιο μέλλον σε αυτό που κάνουμε και δεν διστάζουν να συνδέσουν το όνομα των προϊόντων τους με κάτι πιο φρέσκο και εναλλακτικό.

Το μεταμορφώσατε από ένα ρομαντικό κλασσικό ντουέτο σε ένα pop rock αισιόδοξο κομμάτι με σημερινό ήχο που δεν θυμίζει σε τίποτα το πρωτότυπο. Θεωρώ ότι είναι πολύ καλή δουλειά. Πώς καταφέρατε να  μη κλειδωθείτε στο κόσμο του παρελθόντος

Το πρωτότυπο είναι απλά αξεπέραστο και εξίσου αισιόδοξο. Το κλίμα της ηχογράφησης εκείνης της εποχής, οι μελωδίες του και βέβαια πάνω από όλα η μαγική φωνή του Marvin Gaye αλλά και της Tammi Terrell είναι δύσκολο να αντιγραφούν. Ακόμα και να μπορούσαμε να τα αντιγράψουμε όμως δεν θα το κάναμε διότι η λογική που ακολουθούμε στις λίγες διασκευές που παίζουμε στα live μας είναι συγκεκριμένη: αποδομούμε πλήρως το original κομμάτι κρατώντας μερικά βασικά του στοιχεία και φέρνοντάς το στα μέτρα μας. Δεν είμαστε το συγκρότημα που παίζει πιστές διασκευές γιατί δεν βρίσκουμε κανένα ενδιαφέρον σε αυτό. Ακόμα και σε κομμάτια άλλων θέλουμε να έχουμε μια κάποια δημιουργική ανάμειξη.

Φοβηθήκατε την κριτική;

Αν εννοείς την κριτική για το ότι κάναμε μια τέτοια διασκευή, σε καμία περίπτωση. Έχουμε παντρέψει Iron Maiden με Michael Jackson στο ίδιο κομμάτι, έχουμε διασκευάσει Roxy Music, Pink Floyd και Madonna και κάθε φορά η ανταπόκριση είναι ενθουσιώδης!

Αν εννοείς το ότι δώσαμε κομμάτι σε διαφήμιση τότε ούτε εκεί έχουμε κάποια αρνητικά σχόλια εκτός από ένα και αυτό στο facebook…

Πρέπει να σου πούμε ότι αν πριν μερικά χρόνια μας είχε ζητηθεί κάτι ανάλογο θα ήμασταν κατηγορηματικά αντίθετοι. Τίθεται όμως πλέον θέμα επιβίωσης της μπάντας και τώρα τελευταία και δικής μας προσωπικής επιβίωσης. Ασχολούμαστε 20 χρόνια με τη μουσική και διαρκώς επενδύουμε χρήματα και χρόνο σε αυτή. Από τη στιγμή που δεν «μας παίζουν» και δεν μας υπολογίζουν όσο θεωρούμε ότι μας αναλογεί, είμαστε και εμείς αναγκασμένοι να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να απορρίπτουμε τόσο μεγάλες προτάσεις, αρκεί βέβαια να τηρούν κάποια standards αισθητικής αξιοπρέπειας. Δεν θα προσφέραμε τη μουσική μας οπουδήποτε ούτε θα θέλαμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο συχνά.

Θα περιλαμβάνεται στο set list των μελλοντικών σας συναυλιών;

Σαφώς θα περιλαμβάνεται γιατί, πάνω από όλα, μας αρέσει και μας ταιριάζει.

Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμά σας τους επόμενους μήνες;

Αρχικά υπάρχει ένα live αυτό το Σάββατο 5 του Νοέμβρη στο αγαπημένο Floral των Εξαρχείων. Ένα μέρος όπου έχουμε ζήσει φανταστικές στιγμές και στο οποίο υπεύθυνοι είναι 2 άνθρωποι -η Όλγα και ο Γιώργος- που πάντα δείχνουν συγκινητικό ενδιαφέρον για τη δουλειά μας.

Επίσης την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου διοργανώνουμε μαζί με τη Restless Wind ένα μοναδικό event στο Gagarin 205 όπου εκτός από εμάς θα εμφανιστεί ο φίλος μας Σεραφείμ Τσοτσώνης με τη μπάντα του, ενώ θα κάνει και μια εμφάνιση ως special guest ο πολύ σημαντικός Μιχάλης Δέλτα. Ουσιαστικά μιλάμε για ένα gig διάρκειας 5 ωρών. Οι 2 παραπάνω σπουδαίοι μουσικοί και παραγωγοί έχουν ετοιμάσει μάλιστα και 2 remixes σε κομμάτια από τον τελευταίο μας δίσκο “Perfect Maniac” τα οποία θα κυκλοφορήσουν πολύ σύντομα.

Παράλληλα, πρόκειται να ξεκινήσουμε σύντομα τα γυρίσματα για το video clip του “If I Could Build My Whole World Around You”.

Υπάρχουν και κάποιες ακόμα εμφανίσεις, αλλά λεπτομέρειες θα ξέρουμε μέσα στις επόμενες μέρες.

Σας ευχαριστώ  πολύ  και σας εύχομαι ότι καλύτερο.

Σ΄ευχαριστούμε κι εμείς για τη συνέντευξη, την υποστήριξη στη μουσική μας αλλά και γιατί μας έδωσες τη δυνατότητα να απαντήσουμε σε κάποιες λιγότερο συνηθισμένες ερωτήσεις

Share

Trackbacks/Pingbacks

  1. Wow Ocean! | E.T. sweet bites by Eva Theotokatou - August 9, 2012

    [...] Remix @ Expert Medicine [...]

Leave a Reply

*