Τσουρουφλιζόμενη στην πλατεία μοναστηρακίου

Εχθές το βράδι βόλταρα μέχρι πολύ αργά σε όλο το κέντρο. Από τα underground, στα χλιδάτα, από την θέα στα κλειστοφοβικά στενάκια. Ρουφηξα κέντρο και αστικό περιβάλλον. Χαζεύοντας απο ψηλά την πλατεία στο μοναστηράκι ακριβώς την ωρα της δύσης του ηλίου (μα τί μαγική στιγμή της κάθε μέρας), τράβηξα και εγώ την φωτογραφία που πιθανόν να φιλοξενείτε σε άλλα 8 χιλιάδες κινητά ανα τον κόσμο. Το έκανα για να μου θυμίζω την σκέψη που είχα εκείνη την στιγμη.

Μια ζωντανή πλατεία, είναι η απόδειξη πως ότι και να μας συμβαίνει καλό ή κακό, η ζωή θα συνεχίζεται.
Απλό, λογικό και πραγματικό τόσο, που το λες και κλισέ.

Αλλά με την σκέψη αυτή, αν σου συμβαίνει το εξαιρετικά καλό τρομοκρατήσε,
και αν σου συμβαίνει το εξαιρετικά κακό, ανακουφίζεσαι.

Η φυσική και λογική ροή των πραγμάτων θίγει την έπαρσή μας ή ενισχύει την δοσολογία της ελπίδας μας. Εξαρτάται σε ποιά πλευρά είσαι. Η ισορροπία είναι ευτυχία και η ανισορροπία επικίνδυνο εργαλείο δημιουργικής, αλατοπιπερισμένης ζωής.

Προσοχή στα εγκαύματα.

Καλή εβδομάδα.


Share

Tags: , , ,

No comments yet.

Leave a Reply

*